Bijbelse meditatie voor 22 oktober
Gedenkdag van de heilige Johannes Paulus II, paus
29e week door het jaar – Even Jaar
Ef 3, 14-21 | Ps 33 | Lc 12, 49-53
Jezus vat zijn leven, missie en hoop samen in het evangelie van vandaag wanneer hij zegt: ‘Vuur ben Ik op aarde komen brengen. En hoe verlang Ik dat het reeds oplaait!’ God had zich aan Mozes geopenbaard als een brandende struik waarvan de takken nooit verschroeiden. Hij zond de heilige Geest als vlammen van vuur, opdat eerst de apostelen, en vervolgens wij in onze eigen tijd, het evangelie met vurigheid zouden verkondigen. Vuur is een symbool van liefde en Jezus wil de hele wereld met die liefde in vuur en vlam zetten.
Wanneer Paulus in de eerste lezing van vandaag bidt dat wij ‘de breedte en de lengte en de hoogte en de diepte’ van de liefde van Christus mogen leren kennen, pleit hij ervoor dat wij de intensiteit en de warmte mogen ervaren van de levende vlam van de goddelijke liefde en van Gods verlangen dat deze zich in alle dimensies verspreidt.
De heilige Johannes Paulus II, wiens feestdag de Kerk vandaag met vreugde viert, die zichzelf omschreef als een ‘pelgrimspaus van de evangelisatie’ en die de hele Kerk opriep om ‘naar diep water te varen’ (Duc in altum) als vissers van mensen in het derde millennium, zei in zijn boodschap voor de Wereldmissiezondag van 1997 dat, ongeacht onze levensstaat of situatie, ‘het erop aankomt dat het hart brandt van die goddelijke naastenliefde die – als enige – in staat is om het gehele menselijk bestaan te veranderen in licht, vuur en nieuw leven’. Zelf brandde hij van dat vuur, net als andere recente pausen.
Paus Paulus VI merkte in zijn boodschap voor de Wereldmissiezondag van 1974, in een toelichting op het evangelie van vandaag, op: “God is liefde, en als zodanig verlangt hij er vurig naar om zich aan de mensen mee te delen. Zijn dit dan niet woorden die ontbrand zijn aan het hart van Christus, gloeiend als een vulkaan: ‘Vuur ben Ik op aarde komen brengen, en hoe verlang Ik dat het reeds oplaait!’ (Lc 12, 49).”
Paus Franciscus merkte in 2023 op: “Men kan de verrezen Jezus niet werkelijk ontmoeten zonder in vuur en vlam te raken door het verlangen het aan allen te vertellen. Daarom zijn de eerste en belangrijkste bron van de zending, zij die de verrezen Christus in de Schriften en de Eucharistie hebben herkend en die in hun hart en in hun blik zijn licht dragen.” (Boodschap voor de Wereldmissiezondag 2023).
Paus Leo XIV bad vorig jaar in zijn preek voor het Jubileum van de Missionaire Wereld dat wij allen vernieuwd zouden worden in ‘het vuur van onze missionaire roeping’ (5 oktober 2025).
Vandaag kunnen we ons afvragen: heeft dit vuur vat op ons gekregen? Wordt het aangewakkerd tot een groot vuur of dooft het uit door gebrek aan olie in onze lampen of door de heersende winden?
Laten we vandaag om de genade vragen om ‘de breedte en de lengte en de hoogte en de diepte’ van de brandende liefde van Christus te kennen en, opnieuw verlicht door het vuur van de heilige Geest, één voor één als aanstekelijke geestelijke brandstichters de wereld in vuur en vlam te zetten.