In de Oostkantons is Sterzingen een begrip voor de hele geloofsgemeenschap, en een vaste waarde voor kinderen tussen 9 en 14 jaar. Lothar Klinges, pastoor van het ‘Pfarrverband Bütgenbach (de pastorale eenheid Bütgenbach) coördineert de actie van Sterzingen sinds 2009 in de hele regio. Hij doet dit samen met een vrouw uit Kelmis, een nabijgelegen dorpje, die er mee haar schouders onderzet.

‘Sterzingen is in de eerste plaats een pastoraal initiatief,’ begint Klinges zijn verhaal, ‘voor alle kinderen vanaf het 3de leerjaar tot de leeftijd van ongeveer 14 jaar. Ze worden allemaal uitgenodigd om mee te doen, goed voor ongeveer 900 kinderen.’

De pastoor kan rekenen op een groep van 80 à 90 volwassenen, veelal ouders, die het initiatief mee mogelijk maken. ‘Het is geen inzamelactie’, benadrukt hij, ‘maar een zending van kinderen die de huizen gaan zegenen, maar daaraan verbonden het zingen van een lied en het vragen voor een kleine gift voor kinderprojecten van Missio.’

Hoe pakt u het aan?

Vanuit onze lange traditie is er de ervaring. Het begint eigenlijk de laatste woensdag van oktober wanneer alle vrijwilligers die mee doen samenkomen in de kerk van Bütgenbach. Daar wordt het project met bijbehorende film voorgesteld. Het materiaal komt allemaal van Missio Aachen, die een rijke traditie hebben in het organiseren van Sterzingen. Tijdens die bijeenkomst is er een bijzondere aandacht voor de nieuwe verantwoordelijken – er zijn elk jaar enkele nieuwe – zodat ook zij de actie mee kunnen dragen.

Past dit initiatief in een catecheseproject?

Het is een initiatief voor alle kinderen van de geloofsgemeenschap, waarbij het brengen van de zegen naar de huizen centraal staat. We gaan letterlijk van deur tot deur, overal wordt er aangebeld, veelal op de zaterdag of de zondag na 6 januari. Alle kinderen tussen 9 en 14 doen mee. Ze trekken in groepjes van drie, net zoals Caspar, Melchior en Balthazar naar Bethlehem trokken, waarvan er een de ster draagt. Zijn het allemaal jonge kinderen, dan gaat er een volwassene mee, anders doen ze het zelf. De groep wordt meestal wel begeleid door een volwassen, die hen met de wagen naar de meer afgelegen huizen of gehuchten voert.

Hoe verloopt deze actie concreet?

Eigenlijk begint het verspreiden van het beschikbare materiaal samen met een aanmoedigingsbrief van onze bisschop. Elke vrijwilliger ontvangt dit pakket als alle materiaal beschikbaar is. Het pakketje wordt thuis bezorgd. Dan kunnen ze het materiaal bestellen, zoals de stickers met de huiszegen, blaadjes met liederen,… Tegen de bijeenkomst van de verantwoordelijken in de kerk van Bütgenbach is het materiaal er en wordt dan ook meegegeven. Dan begint het werk in elke pastorale eenheid met 2 of 3 bijeenkomsten met de kinderen. Het initiatief wordt uitgelegd, de campagnefilm wordt samen bekeken om zo voorbereid te zijn voor het eropuit trekken. Op de dag zelf beginnen we ’s morgens met een zendingsviering in de parochiekerken. Dit is een woorddienst waarbij alle groepjes van de pastorale eenheid en hun begeleiders aanwezig zijn. In Bütgenbach gaat het over 110 kinderen, in onze buurgemeente Amel zelfs 200. De verklede zangers nemen het materiaal mee en gaan op stap, samen met de begeleiding. Als de deur opengaat, zingen ze een lied en brengen ze de huiszegen ‘20*C+M+B+26’ aan, vroeger met krijt, nu met een sticker. Deze blijft minstens een jaar lang hangen (als je in de Oostkantons rondwandelt, zie je deze inderdaad op vele plaatsen hangen, n.d.r.) of zelfs jaren, als ze deze van het vorige jaar niet overplakken.

En daarna?

We eindigen veelal met een maaltijd met de voltallige groep. Wat we eten, bepaalt de pastorale eenheid. Hier bij ons in Bütgenbach zijn het meestal frietjes met knackworsten en appelmoes. En natuurlijk wordt ook het ingezamelde snoep verdeeld, want ook dat krijgen ze op vele plaatsen. En de pastoor krijgt dan wat niemand hebben wil (pastoor lacht) wat meestal hetgeen is dat ik niet zo graag heb. De zondag erna wordt in de viering expliciet bedankt en ook de ingezamelde som bekend gemaakt. Zo is de hele gemeenschap erbij betrokken.

Wordt er in de scholen iets gedaan met Sterzingen?

Er zijn enkele scholen die meedoen. Hier wordt het thema en de actie dan tijdens de godsdienstles samen met de kinderen voorbereid. Dat is dus het werk van de godsdienstleerkracht. Het zingen doet iedereen in de kerstvakantie, veelal verbonden met de parochie of pastorale eenheid.

En hoe zit het met de verkleedkledij?

Deze is gemaakt door vrijwilligers of ouders van de kinderen en gaat jaren mee. We vragen altijd om deze gewassen terug te brengen naar de25 parochie zodat deze veilig opgeborgen een jaartje wacht om opnieuw gebruikt te worden. En af en toe komt er een nieuw kleed of accessoire bij. We hebben dus steeds voldoende kledij. En de hoofddeksels variëren ook van kroon en tulband al dan niet aangevuld met een warme muts, want het kan hier ook koud zijn.

En volgt er nog een evaluatie of bedankingsmoment?

Vanuit Missio Aachen komt er altijd een bedankingsbrief die we dan ook doorgeven aan de kinderen en verantwoordelijken. Een officiële bedanking met ontvangst in het Duitstalige parlement volgt op de eerste woensdag na de kerstvakantie. Vanuit elk van de 9 pastorale eenheden wordt een groepje van 3 zangers verwacht. Daar geven ze aan de verkozenen informatie over het project en wordt ook het resultaat bekend gemaakt. Dat is altijd een mooi moment waar het initiatief ook ruimer klinkt. Het bezoek wordt afgesloten met koffiekoeken en chocomelk.

En dan volgt er nog, georganiseerd door Missio Aachen een ontvangst bij het Europese parlement in Brussel. Naast een Belgische delegatie uit de Oostkantons was er dit jaar een afvaardiging uit Oostenrijk, Duitsland, Roemenië, Hongarije en Italië. Ze krijgen een rondleiding in het parlement en informeren de leden van het parlement over het project dat ze steunden. Deze ontvangst wordt afgerond met een verplichte fotosessie.

Een mooie bekroning van uw inzet!

Het is belangrijk dat er ook bedankt wordt. Jaarlijks stijgt de bijdrage voor de projecten. Dit jaar zamelden we meer dan 131.000 euro in. De eerste maal dat ik het organiseerde voor alle parochies van de Oostkantons was in 2010. Toen bedroeg de opbrengst bijna 80.000 euro. Toch mooi dat we dit kunnen verwezenlijken.

Dank voor dit mooie initiatief met een schitterend resultaat. Hopelijk zet het ook andere regio’s aan om iets toe doen voor kinderen die het minder goed hebben dan wij hier.