De Kerk in Senegal

De Kerk in Senegal voelt zich vereerd om voor België ‘land in de kijker’ te zijn. P. Raphaël Ndiaye, directeur van de Pauselijke Missiewerken Senegal & Mauretanië schrijft ons het volgende:

‘Aan de Zusterkerk van België, aan allen die tot het Volk Gods in België behoren: moge God, onze Vader en de Heer Jezus Christus u genade en vrede schenken’ (2 Kor 1, 1-2).

Met deze parafraserende woorden uit de Tweede Brief van Paulus aan de Korintiërs breng ik u onze broederlijke groeten over in het geloof dat voor ons gemeenschappelijk is.

Ik wil even kort de geschiedenis van onze Kerk in Senegal schetsen. De evangelisatie van Senegal begon al in de 15de eeuw, toen missionarissen aankwamen aan de West-Afrikaanse kust. Deze missie werd in de 19de eeuw meer gestructureerd. Hoewel de islam al sinds de 11de eeuw sterk aanwezig was en vandaag de grote meerderheid van de bevolking moslim is, werd de christelijke boodschap geleidelijk aanvaard. Dit gebeurde mede dankzij de open houding van lokale leiders, die missionarissen toelieten om zich te vestigen en sociaal werk te verrichten.

De Kerk groeide vooral via haar inzet in onderwijs, gezondheidszorg en ontwikkelingsprojecten. Deze activiteiten, toegankelijk voor iedereen ongeacht religie of afkomst, werden sterk gewaardeerd en droegen bij tot de verankering van de Kerk in de samenleving. Ook na de onafhankelijkheid van Senegal in 1960 bleef de Kerk een belangrijke maatschappelijke speler. Opmerkelijk is dat de eerste president, Léopold Sédar Senghor, een katholiek was, wat wijst op een bijzondere interreligieuze verdraagzaamheid.

Vandaag telt Senegal een aartsbisdom en zes bisdommen en is de Kerk aanwezig over het hele grondgebied. Ze speelt een belangrijke rol als sociale actor en bemiddelaar bij conflicten, samen met islamitische en traditionele leiders. Via organisaties zoals Caritas ondersteunt ze de staat, vooral in afgelegen en arme regio’s. De Kerk wordt er gezien als een teken van hoop, doordat ze bijdraagt aan menselijke ontwikkeling en levenskwaliteit.

Tegelijk staat de Kerk voor belangrijke uitdagingen. Enerzijds is er de nood om het Evangelie beter te integreren in lokale culturen, die soms botsen met christelijke waarden. Anderzijds blijft armoede een groot probleem, waardoor veel bisdommen afhankelijk zijn van externe steun. Ook thema’s zoals rechtvaardigheid en vrede vragen blijvende aandacht.

De noden van de Kerk situeren zich vooral op het vlak van opleiding van pastorale medewerkers, infrastructuur (zoals kapellen in afgelegen gebieden) en ondersteuning van ontwikkelingsprojecten. Ondanks deze uitdagingen blijft de Kerk groeien, met een stijgend aantal gelovigen en actieve pastorale structuren.

Een bijzonder kenmerk van Senegal is de sterke interreligieuze harmonie. Christenen en moslims leven vreedzaam samen, vaak zelfs binnen dezelfde families. Deze cultuur van dialoog en wederzijds respect maakt Senegal tot een voorbeeld in een regio die elders met conflicten kampt. De Kerk in Senegal voelt zich vereerd deel te nemen aan de missionaire campagne in België in 2026. Zij dankt de Heer voor de diversiteit en eenheid van de universele Kerk. Zij spreekt haar dank uit aan de christelijke broeders en zusters van België voor het uiten van hun solidariteit met haar.

‘Wij zeggen God dank voor u allen, telkens wanneer wij uw naam noemen in onze gebeden. (1Tes 1, 2-3).

Broederlijk in Christus!

 

P. Raphaël Ndiaye
Directeur Pauselijke Missiewerken Senegal & Mauretanië