Bijbelmeditatie bij de vierde adventszondag

Zondag 21 december 2025

Vierde zondag van de advent

Jes. 7, 10-14, Ps. 24 (23), 1-2. 3-4ab. 5-6, Rom. 1, 1-7, Mt. 1, 18-24

Nu Kerstmis dichterbij komt, groeit het verlangen naar licht, hoop en nabijheid. De vierde zondag van de advent brengt ons bijna aan de kribbe. En precies daarover spreken de lezingen vandaag. Ze wijzen ons op een God die niet afwacht tot wij Hem zoeken, maar die zélf het initiatief neemt om ons nabij te zijn.We kijken uit naar het teken dat de profeet Jesaja in zijn tijd al aankondigde. Een teken dat niemand vroeg – maar dat iedereen nodig had: een zoon gebaard uit de maagd die zij de naam Immanuel – God-met-ons – geeft. God laat de mens niet los. Hij komt zélf.

In het evangelie krijgt dat oude teken een menselijk gezicht bij Maria én Jozef. Maria blijkt zwanger te zijn – en Jozef, een rechtvaardig man, wordt door twijfel, angst en verwarring overvallen. Dan komt de engel hem geruststellen: “Wees niet bevreesd”. Hoe menselijk is dat! Zo’n bevreesd gevoel overkomt ons misschien ook wel eens bij een onverwacht teken. Wanneer God ingrijpt, wanneer iets nieuws zich aandient, wanneer ons geloof ons vraagt iets tegendraads te doen, of wanneer het leven anders loopt dan wij verwachten, is onze eerste reactie vaak: “Hoe moet dit nu verder?” Maar dan klinkt het woord van de engel: “Wees niet bevreesd, Jozef.”

Die woorden zijn vandaag even krachtig als toen. Wat Matteüs hier schrijft over Jozef, mag voor ons ook een uitnodiging zijn om ons niet door vrees te laten bevangen als ons geloof ons vraagt iets tegendraads te doen. Soms komt een teken in ons leven onaangevraagd: een ontmoeting, een woord, een gebeurtenis, een uitdaging, een crisis… Durven we te vertrouwen op een onverwachte engel? Herkennen we er iets van God in? Durven we te hopen dat het wel goed komt?

Paulus is getuige van dit vertrouwen. Een man die dacht alles te weten, werd een man die zich laat leiden door de Geest. Hij heeft zelf ondervonden tot wat die Jezus in staat is. Hij is onverwacht door Hem geroepen tot apostel en die taak neemt hij ernstig. Door Hem brengt hij omwille van zijn Naam het geloof onder alle volkeren. Hij brengt de vrede van God onze Vader, ook tot ons vandaag. Hij zegt ons: Wanneer je je laat raken door Christus, verandert je leven. Wanneer je Hem vertrouwt, wordt je bestaan vruchtbaar. Hij brengt “de vrede van God onze Vader” tot alle volkeren – en vandaag ook tot ons.

Onze tijd kent eigen onzekerheden en angsten: vragen rond toekomst, vrede, klimaat, kerk en samenleving; druk en vermoeidheid in gezinnen. Het is een wereld die snel draait en waarin het moeilijk is om de tekens van God te herkennen. Maar ook nú zegt God: “Ik geef jullie een teken. Ik kom zelf. Ik ben Immanuel.” God komt niet alleen in het kind van toen, maar ook in het vertrouwen van vandaag: in mensen die kiezen voor vrede, in gezinnen die openstaan voor nieuw begin, in gelovigen die tegen alle cynisme in blijven hopen.

Advent is een oefentijd in het vertrouwen dat God werkt, juist in het ongeplande. Matteüs nodigt ons uit om Jozefs houding over te nemen: luisteren, vertrouwen, en doen wat God van hem vraagt– ook al snapt hij het niet helemaal.

Laten we vertrouwen hebben dat ons geloof ons niet teleurstelt en dat de komst van Jezus een bevrijdend teken van God mag worden voor alle mensen.
 
Terug naar het overzicht