Medina Sabakh: een voorbeeld van missionaire moed!

In het zuidwesten van Senegal, ongeveer 85 kilometer van Kaolack en niet ver van de grens met Gambia, ligt Medina Sabakh, een klein stadje met ongeveer 4.700 inwoners in 437 huishoudens. Christenen vormen slechts ongeveer 4% van de bevolking. Tijdens mijn bezoek aan deze gemeenschap in augustus 2026 ontmoette ik een kleine gemeenschap die levendig, moedig en diep gehecht is aan haar geloof.

Elke zondag komen de christenen van Medina Sabakh samen om te bidden en hun geloof te vieren. De priester die hen vergezelt woont 46 km verderop. Hij reist regelmatig om met hen de eucharistie te vieren.

Maar de afstanden zijn groot en de omstandigheden voor de verplaatsingen zijn niet altijd makkelijk. Vooral tijdens het regenseizoen wordt de toestand van sommige wegen zeer slecht. Wanneer de priester de gemeenschap niet kan bereiken, neemt de catechist het over: hij verzamelt de gelovigen, leidt het gebed en zorgt ervoor dat het christelijk leven doorgaat.

Eens per maand gaan de leden van de gemeenschap zelf naar de parochie. Voor sommigen vertegenwoordigt dit een reis van meer dan 50 voor sommige zelfs meer dan 60 km.

En toch gaan ze. Voor hen stopt het geloof niet aan de grenzen van hun dorp of bij de deur van hun kapel. Een realiteit die ons hier in België ook kan uitdagen, waar een paar kilometer of de reis naar een nabijgelegen kerk soms moeilijk lijkt. In Medina Sabakh maakt de parochiale geest plaats voor het essentiële: samenkomen als christelijke gemeenschap om samen te bidden, te vieren en het geloof te leven.

Deze kilometers zeggen iets over hun geloof. Ze getuigen van een gemeenschap waarvoor samenkomen, samen bidden en Christus vieren geen voor de hand liggende keuze is, maar een keuze, een inspanning en soms zelfs een echte opoffering.

Hier krijgen de woorden van paus Leo XIV voor de 100e Wereldmissiezondag hun volle betekenis: “Hoe inniger wij dus in Christus verenigd zijn, des te meer kunnen wij samen de zending volbrengen die Hij ons toevertrouwt.”

Al enkele jaren komt de christelijke gemeenschap samen in een bescheiden kapel in de vorm van een hut. (zie foto).

“Dit kapelletje is al die jaren veel meer geweest dan een eenvoudig gebouw. Het is de plek geworden waar we bidden, waar we luisteren naar het Woord van God, waar we het geloof aan kinderen overdragen en waar een kleine christelijke gemeenschap zichzelf als gezin ontdekt,” zei een van de catechisten.

Maar tegenwoordig is het niet meer voldoende. De regio kent temperaturen die vaak boven de 35°C uitkomen gedurende een lange tijd van het jaar. In deze hitte kan het kapelletje nauwelijks meer dan 25 mensen herbergen, terwijl de christelijke gemeenschap nu meer dan 150 leden telt en blijft groeien.

Stel je voor: meer dan 150 mensen en een gebedsplaats voor slechts een paar dozijn mensen. Een kapel die deze naam waardig is, is daarom geen luxe. Het is samen kunnen vieren. Het is om kinderen en jongeren catechese te geven. Het is om een minderheidsgemeenschap een plek te geven waar zij kan samenkomen, waar het geloof kan groeien en het evangelie wordt doorgegeven aan de volgende generaties. Het is ook om in het hart van het dorp een christelijke aanwezigheid zichtbaar te maken die voor iedereen openstaat.

De christenen van Medina Sabakh wachten niet tot alles hen gegeven wordt. Enkele maanden geleden begonnen zij zelf met de bouw van een nieuwe kapel die plaats biedt aan minstens 150 mensen. De lokale gemeenschap mobiliseerde zich met enthousiasme. Iedereen draagt bij wat hij kan: tijd, werk, materialen, een kleine financiële bijdrage. En deze mobilisatie gaat zelfs verder dan religieuze grenzen. De catechist die verantwoordelijk is voor de gemeenschap vertrouwde mij vreugdevol toe: “Zelfs onze moslimbroeders en -zusters dragen eraan bij.” Deze verbondenheid maakte een diepe indruk op mij.

In een land waar christenen en moslims al lang leven in een traditie van ontmoeting en wederzijds respect, wordt deze kapel dus veel meer dan een bouwproject. Het wordt ook een teken van broederschap. Moslims nemen deel aan de bouw van de gebedsplaats van hun christelijke buren. Dit is ook een prachtig beeld van wat missie kan zijn: geen grenzen opwerpen, maar verbindingen creëren, niet jezelf opleggen, maar getuigen, niet naast elkaar wonen, maar leren samen te bouwen.

Missio België ondersteunt de bouw van deze kapel. Maar om het werk te voltooien, hebben we u nodig. Uw gift kan deze gemeenschap concreet vooruit helpen: verderzetten van de bouw, materialen aanschaffen, het dak voltooien, het interieur inrichten en tenslotte de gelovigen van Medina Sabakh een plaats bieden waar zij met waardigheid kunnen samenkomen.

In zijn boodschap voor Wereldmissiezondag 2026 herinnert paus Leo XIV eraan dat missie een werk van de gemeenschap is. Hij nodigt christenen uit om degenen die het evangelie verkondigen en beleven concreet te steunen, vooral in de meest kwetsbare en afgelegen gebieden. Hij herinnert zich ook dat de steun die door Missio – Pauselijke Missiewerken worden verzameld, beantwoorden aan de behoeften van de missie van de Kerk wereldwijd. En hij zegt het op een bijzonder eenvoudige en krachtige manier: “Laat elke gift, hoe bescheiden ook, zo een betekenisvolle daad van missionaire verbondenheid zijn.”

In Medina Sabakh kan deze verbondenheid tegenwoordig de vorm aannemen van bakstenen, een dak, deuren, ramen, banken… Maar achter elk van deze dingen zijn er vooral gezichten van mensen. Er zijn catechisten die hun gemeenschap blijven samenbrengen wanneer de priester niet kan komen. Er zijn gezinnen die tientallen kilometers reizen om deel te nemen aan het gemeenschapsleven. Er zijn kinderen die het geloof ontdekken. Er is een kleine christelijke gemeenschap die weigert ontmoedigd te worden. En er zijn moslimburen die er ook voor kiezen hun steen aan het gebouw bij te dragen.

Misschien kunnen we niet allemaal naar Medina Sabakh gaan. Maar we kunnen wel achter deze gemeenschap staan. 10, 25, 50 of 100 euro: elke bijdrage kan een steen worden in deze kapel. Uw gift financiert niet alleen een gebouw. Het stelt een gemeenschap in staat samen te komen. Het ondersteunt de verspreiding van het geloof. Het moedigt degenen aan die het evangelie beleven en doorgeven, ver van de grote centra. Het geeft een toekomst aan een jonge christelijke gemeenschap. Het creëert een verbondenheid tussen de Kerk in België en de Kerk in Senegal.

Het is precies deze missionaire gemeenschap waar paus Leo XIV ons uitnodigt te leven: een Kerk waarin gemeenschappen niet geïsoleerd blijven, maar elkaar dragen in gebed, broederschap en delen.

Dankzij uw vrijgevigheid kunnen de muren die vandaag verrijzen morgen een waar huis van gebed, ontmoeting en hoop worden voor deze hele gemeenschap. Eén in Christus, samen op missie.

P. Théogène Havugimana, directeur Missio België

U kan de projecten in Senegal steunen door uw gift over te maken op rekeningnummer van Missio vzw: BE19 0000 0421 1012 met gestructureerde mededeling: +++201/0000/00047+++