De lezingen van vandaag openen voor ons het grote visioen van Gods heilsplan. In Efeziërs vertelt Paulus ons dat wij in Christus zijn uitverkoren nog vóór de grondlegging van de wereld. Gods doel is duidelijk: om alle dingen in Christus samen te vatten. Missie begint hier – niet in onze activiteit, maar in Gods initiatief. Wij maken deel uit van een goddelijk plan dat erop gericht is de verdeelde mensheid tot eenheid en gemeenschap te brengen.
Zoals Ad gentes ons herinnert, is de Kerk missionair omdat zij deel heeft aan ditzelfde plan van God (cf. AG 2).
Psalm 98 geeft dit plan een stem van vreugde: “Geheel de aarde aanschouwde wat onze God voor ons deed’” Het heil is niet bedoeld om verborgen te blijven. Het moet worden verkondigd, gevierd en gedeeld.
Paus Franciscus benadrukte vaak dat het evangelie zich verspreidt door vreugde – een vreugde die anderen aantrekt en tot Christus leidt. Missie komt voort uit dankbaarheid en komt tot uiting door getuigenis.
In Lc 11, 47–54 legt Jezus een tragische tegenstrijdigheid bloot. De religieuze leiders eren de profeten uiterlijk, terwijl ze tegelijkertijd dezelfde weerstand in stand houden die tot hun afwijzing heeft geleid. De kritiek is streng omdat er veel op het spel staat. Hier schuilt een gevaar voor elke gelovige: de religie in stand houden zonder bekering toe te laten. Zending wordt niet alleen belemmerd door afwijzing, maar ook door hypocrisie en geslotenheid.
Wanneer religieuze structuren zichzelf verdedigen in plaats van Gods stem te verwelkomen, wordt het Woord het zwijgen opgelegd. Jezus’ klaagzang onthult een eeuwige missionaire waarschuwing: men kan de traditie in stand houden en toch weerstand bieden tegen bekering.
Ad gentes herinnert ons eraan dat evangelisatie altijd vernieuwing en zuivering met zich meebrengt (AG 5). De Kerk moet open blijven staan voor het profetische Woord dat zij verkondigt. De geloofwaardigheid van de missie hangt af van de samenhang tussen herinnering en gehoorzaamheid, leer en leven.
Paus Leo XIV roept de Kerk op om haar missionaire ijver te vernieuwen door middel van hoop en innerlijke bekering. Een Kerk die naar Christus luistert, wordt een Kerk die deuren opent.
Vandaag worden wij uitgenodigd om te reageren: om Gods plan te erkennen, ons te verheugen in Zijn verlossing en open te blijven staan voor Zijn Woord. Alleen een Kerk die luistert, die wordt getransformeerd en met vreugde uitgaat, kan werkelijk een teken van eenheid en hoop voor de wereld worden.