Bijbelse meditatie voor 20 oktober
29e week door het jaar – Even Jaar
Ef 2, 12-22 | Ps 85 | Lc 12, 35-38
Jezus geeft ons in het evangelie van vandaag een eenvoudig maar treffend beeld: “Houdt uw lenden omgord en de lampen brandend. Gedraagt u als mensen die wachten op de terugkomst van hun heer.” Het is geen beeld van angst of vrees, maar van paraatheid, van een leven dat waakzaam, aandachtig en voorbereid wordt geleefd, klaar om de Meester tegemoet te gaan wanneer Hij terugkeert.
Deze paraatheid vloeit voort uit een liefde die begint met de ervaring dat we bemind worden. Paulus zegt tegen de Efeziërs in de eerste lezing van vandaag dat wij, die eens ver weg waren, nu dichtbij zijn gekomen door het bloed van Christus. Door zijn kruis heeft Jezus de muren afgebroken die ons scheidden – tussen Joden en heidenen, tussen de mensheid en God – en heeft Hij ons “één” gemaakt.
Voordat we eropuit gaan, worden we eerst dichtbij gebracht. Voordat we worden uitgezonden, worden we verenigd. De Kerk is geen verzameling individuen die elk hun eigen weg volgen. Zij is een volk dat één is geworden in Christus, samen opgebouwd tot een woonplaats van God in de Geest. Die eenheid is niet iets wat wij zelf creëren – het is iets wat wij ontvangen, en iets wat wij geroepen zijn te beleven en te delen.
In zijn boodschap voor de Wereldmissiezondag 2026 legde paus Leo XIV de nadruk op het verband tussen eenheid en zending, dat tot uiting komt in het thema ‘Eén in Christus, samen op missie.’
“Christen zijn”, benadrukte hij, “is niet in de eerste plaats een geheel van praktijken of ideeën; het is een leven in verbondenheid met Christus. In Hem delen wij het zoonschap dat Hij met de Vader beleeft in de heilige Geest. Het betekent in Christus blijven zoals ranken aan een wijnstok (cf. Joh 15,4), diepgeworteld in het leven van de Drie-eenheid. Uit deze eenheid welt de gemeenschap tussen gelovigen op en ontspringt alle missionaire vruchtbaarheid.”
We gaan niet op pad als geïsoleerde individuen. Met lampen die branden met het licht van Christus en onze lenden omgord, klaar om in actie te komen, worden we uitgezonden als leden van één Lichaam, verenigd in Christus, om zijn aanwezigheid de wereld in te dragen. Hoe dieper we die gemeenschap met Christus en met elkaar beleven, hoe geloofwaardiger ons getuigenis wordt. Zoals we zien in de vroege Kerk, is het collectieve getuigenis van een evangeliserende gemeenschap sterker dan de som van het getuigenis van individuele, geëvangeliseerde verkondigers.
Vandaag nodigt de Heer ons uit om te leven met brandende lampen en omgorde lenden – niet alleen wachtend op zijn terugkeer, maar nu al levend in zijn aanwezigheid en verlangend om anderen tot Hem te brengen, zodat wij als één mogen leven door het Bloed dat ons heeft genaderd en het ene Lichaam dat de eucharistie van ons maakt.