Bijbelse meditatie voor 9 oktober
Gedenkdag van de heilige Johannes Leonardi, priester, en de heilige Johannes Henry Newman, priester en kerkleraar
27e week door het jaar – Even Jaar
Gal 3, 7-14 | Ps 111 | Lc 11, 15-26
De lezingen van vandaag onthullen de kern van het evangelie als een missionaire verkondiging van vrijheid, zegen en een beslissende keuze.
In de eerste lezing herdefinieert Paulus moedig wat het betekent om tot Gods volk te behoren: „Zij die geloven, zijn de nakomelingen van Abraham” (Gal 3, 7). Zending is niet de uitbreiding van een cultureel of juridisch systeem, maar de verruiming van het geloof. Christus verlost de mensheid van de vloek van de wet door zelf een vloek te worden, opdat „de zegen van Abraham tot de heidenen zou komen” (Gal 3, 14). Hierin ligt de kern van de missionaire exegese: het kruis is geen belemmering voor de zending, maar juist de bron ervan. Zoals Ad gentes leert, is de Kerk gezonden om dit mysterie van de verlossing onder alle volkeren aanwezig te maken, niet door oplegging maar door de verkondiging van de genade (vgl. AG 6).
In Psalm 111 dankt de psalmist God voor zijn trouw aan het verbond. God gedenkt zijn verbond en zijn volk. Zending vloeit voort uit het feit dat God ons gedenkt, en dat wij anderen gedenken. De hedendaagse missionaire leer benadrukt dat evangelisatie vandaag de dag geestelijk gezag vereist dat geworteld is in de gemeenschap met Christus, niet in macht of ideologie (vgl. paus Franciscus, Boodschap voor de Wereldmissiezondag 2025).
In de evangelielezing wordt Jezus geconfronteerd met de beschuldiging dat zijn zending door het kwaad wordt gedreven. Hij antwoordt duidelijk: „Als ik door de vinger van God demonen uitdrijf, dan is het koninkrijk van God tot jullie gekomen” (Lc 15, 20). Zending is een geestelijke strijd. Neutraliteit is onmogelijk: „Wie niet met mij is, is tegen mij.” Het evangelie waarschuwt tegen een leeg geloof dat het kwaad verdrijft maar Christus niet verwelkomt. Een huis dat is schoongemaakt maar onbewoond is, wordt weer kwetsbaar.
Daarom worden missionaire leerlingen geroepen om niet alleen het kwaad te verwerpen, maar ook vervuld te zijn van Christus. Zoals Ad gentes bevestigt, is bekering zowel het afkeren van afgoden als het volledig openstellen van het eigen leven voor de levende God (vgl. AG 13). Alleen een Kerk waarin Christus woont, kan voor de wereld een geloofwaardig teken van het Koninkrijk zijn.