Steun catechisten in Senegal
Catechisten in Senegal – en in heel Afrika – vervullen een onmisbare opdracht in de Kerk. Zij geven catechese aan kinderen, jongeren en volwassenen en werken nauw samen met de priesters in de parochies. In zekere zin zijn ze te vergelijken met parochieassistenten bij ons, maar met één groot verschil: meestal ontvangen ze geen of slechts een zeer beperkte vergoeding. Als er middelen zijn, wordt vaak eerst geïnvesteerd in catechesemateriaal. En wanneer er toch een vergoeding is, bedraagt die amper 19 euro per maand.
Adrien Papa Sarr, diocesane verantwoordelijke voor catechese van het bisdom Kaolack, noemt catechisten gemeenschapsanimatoren en geloofsgetuigen. Men zou zelfs kunnen zeggen: catechisten zijn de stille helden van het geloof in Afrika.
In het aartsbisdom Dakar worden meer dan 2.000 catechisten gevormd over pedagogische, liturgische, bijbelse en theologische thema’s en zelfzorg. Daarna wordt de permanente vorming verdergezet in de dekenaten: ‘De dagelijkse missie van de catechist is meer zichtbaar aanwezig zijn in de parochies, waar hij of zij elke week catechesecursus op verschillende niveaus geeft’, zo vertelt p. Omère Seck, verantwoordelijke van de dienst Catechese van het aartsbisdom, en besluit: ‘Ik kan alleen de moed van onze catechisten prijzen, want met onvoldoende middelen verkondigen zij de Blijde Boodschap. We willen hun leven verbeteren als er meer middelen zijn.’
‘In het bisdom Saint-Louis krijgen de catechisten in de parochies driemaal per jaar een bijkomende vorming,’ zegt p. Barnabé Sane, de diocesane verantwoordelijke ons. ‘Catechisten hebben de missie om nieuwe catechisten, catechumenen en de pelgrimstocht van kinderen te begeleiden. Zij houden zich bezig met religieuze en morele opvoeding. En de uitdagingen blijven groot: het verdiepen van de catechese voor jongeren, het vergroten van de aanwezigheid onder kinderen, het bevorderen van openheid naar kinderen toe en het vergroten van het bewustzijn bij ouders over het belang van het begeleiden en ondersteunen van kinderen in hun geloofsweg. En jaarlijks organiseer ik een bedevaart voor alle catechisten.’
In het bisdom Tambacounda schetst p. Robert Dion de situatie als volgt: ‘Christenen vormen een aanzienlijke minderheid. We hebben de genade van de Heer om in vreedzame harmonie te leven met de moslimmeerderheid. (…) Veel moslimleiders geven er de voorkeur aan hun kinderen in te schrijven in onze katholieke scholen, waar catechese voor iedereen is, inclusief moslimkinderen, zodat, hoewel de meerderheid van de bevolking moslim is, de harten van de mensen christelijk zijn opgevoed.’ En hij besluit: ‘Onze bisschop heeft ons opgedragen de vorming en begeleiding van catechisten tot pastorale prioriteit te maken.’
Vanuit het bisdom Thies vernemen we via p. Raymond Ndione dat ze alle catechisten een basisopleiding geven en de vorming nadien wordt verdergezet. ‘Catechese behoort toe aan de gehele christelijke gemeenschappen, te beginnen bij de bisschoppen die de catechisten bij uitstek zijn. Ook priesters, religieuzen en ouders spelen een rol. In het gezin zijn de ouders de eerste geloofsopvoeders van hun kinderen.’ En hij besluit: ‘Catechese is een zaak voor iedereen, maar complementair. Leve de catechese!’
Ook in het bisdom Ziguinchor worden vele taken aan catechisten toevertrouwd. ‘Hun belangrijkste taak is het lesgeven aan kinderen en volwassenen volgens het nationale draaiboek’, zo lezen we in een rapport dat ons is toegezonden. ‘Zij werken samen met de priesters in pastorale zorg. Hiervoor is natuurlijk vorming nodig. De parochie brengt de catechisten samen en ze worden door pastores begeleid. Vervolgens is het dekenaat de plek voor uitwisseling van ervaringen en verdere vorming. De diocesane commissie organiseert ook elk jaar een vormingsweekend in elk dekenaat en een opleidingsmoment voor alle catechisten in het bisdom.’
